Projekt „The Algorithm of Love” był jednym z najlepszych projektów, w jakich miałam okazję uczestniczyć.
Była to wymiana młodzieżowa (Youth Exchange), która odbyła się na Litwie, w malowniczej miejscowości Čiūrai. Od początku bardzo podobało mi się holistyczne podejście do człowieka i jego relacji, połączone z wiedzą psychologiczną oraz doświadczeniem ekspertów. Każde zajęcia i warsztaty pozwalały spojrzeć na relacje z innej perspektywy i lepiej zrozumieć zarówno siebie, jak i innych.
Cały projekt odbywał się w spokojnej, otoczonej naturą litewskiej miejscowości. Było to dla mnie bardzo ciekawe doświadczenie, ponieważ szybko okazało się, że nie tylko nie mamy czasu na korzystanie z telefonów, ale właściwie nie mamy na to nawet ochoty. Dzięki temu relacje z innymi uczestnikami nawiązywały się bardzo naturalnie, a wspólnie spędzony czas sprzyjał prawdziwej obecności i budowaniu bliskości. Poznałam wiele ciekawych osób z różnych krajów i miałam okazję spojrzeć na relacje oraz codzienne życie z zupełnie innych perspektyw.
Podczas projektu pracowaliśmy z ciałem, oddechem i głosem, uczestniczyliśmy w wykładach dotyczących języków miłości oraz zdrowia hormonalnego, a także braliśmy udział w terenowych wyzwaniach wymagających zaufania i współpracy. Jednym z najbardziej pamiętnych doświadczeń było zadanie, podczas którego musieliśmy prowadzić drugą osobę przez rzekę. Wymagało to dużego zaufania, szczególnie że nie zawsze wiedzieliśmy, co znajduje się przed nami. Było to jednocześnie trochę stresujące i bardzo zabawne, a przede wszystkim pokazało mi, jak ważna jest komunikacja i zaufanie w relacjach.
Bardzo pozytywnie zaskoczyła mnie również możliwość tak bliskiego poznania litewskiej kultury. Organizacja goszcząca zadbała o to, abyśmy nie ograniczyli się tylko do udziału w zajęciach, ale mogli naprawdę doświadczyć lokalnej kultury. Mieliśmy okazję uczestniczyć w koncercie połączonym z pokazem tradycyjnych tańców ludowych, obserwować tradycyjne litewskie wesele oraz wspólnie śpiewać tradycyjne pieśni w kręgu. Było to dla mnie szczególnie ciekawe, ponieważ wcześniej nie miałam wielu okazji do tak bezpośredniego kontaktu z litewskimi tradycjami. Bardzo dobrze wspominam również jedzenie podczas projektu. Jako osoba, która na co dzień odżywia się wegetariańsko, doceniłam to, że zapewniono nam różnorodne opcje wegetariańskie i nie miałam problemu ze znalezieniem odpowiednich dla siebie posiłków.
Największą barierą było dla mnie chwilami wychodzenie poza własną strefę komfortu. Niektóre ćwiczenia wymagały otwartości, zaufania i pokazania emocji przed innymi osobami. Z perspektywy czasu uważam jednak, że właśnie dzięki temu projekt był dla mnie tak wartościowy. Nauczyłam się, że nie zawsze trzeba wszystko kontrolować i że pozwolenie sobie na spontaniczność może prowadzić do bardzo dobrych doświadczeń.
Z projektu wyniosłam naprawdę wiele. Przede wszystkim nowe spojrzenie na relacje, komunikację i znaczenie kontaktu z własnym ciałem. Nauczyłam się również, jak ważne są zaufanie, uważność i otwartość w budowaniu relacji z innymi ludźmi. Wróciłam z nowymi doświadczeniami, wspomnieniami i relacjami z osobami, które poznałam podczas wymiany.
Jestem bardzo wdzięczna za możliwość udziału w tym projekcie, za ludzi, których spotkałam, oraz za atmosferę stworzoną przez organizatorów. Czułam, że mogłam liczyć na wsparcie LEVEL UP na każdym etapie wyjazdu. Przed projektem otrzymałam wszystkie potrzebne informacje i pomoc organizacyjną, podczas wymiany mogłam liczyć na kontakt i wsparcie w razie potrzeby, a także wiedziałam, do kogo zwrócić się w przypadku jakichkolwiek pytań czy problemów. Również po zakończeniu projektu miałam zapewniony kontakt i wsparcie. Dzięki temu czułam się bezpiecznie i mogłam skupić się przede wszystkim na korzystaniu z całego doświadczenia.
Chciałabym podziękować organizatorom, osobom prowadzącym zajęcia oraz wszystkim uczestnikom za ich otwartość, energię i gotowość do dzielenia się własnymi doświadczeniami. To właśnie ludzie, których spotykamy podczas takich projektów, często sprawiają, że zostają one w pamięci na długo.
Zdecydowanie wzięłabym udział w takim projekcie ponownie. Uważam, że międzynarodowe projekty są świetną okazją nie tylko do podróżowania i poznawania innych kultur, ale przede wszystkim do uczenia się poprzez doświadczenie, wychodzenia ze swojej strefy komfortu i poznawania ludzi, których w innych okolicznościach prawdopodobnie nigdy byśmy nie spotkali. Poleciłabym taką mobilność każdemu, kto jest otwarty na nowe doświadczenia i chce rozwijać się nie tylko poprzez formalną edukację.
Polecam udział w mobilnościach edukacji pozaformalnej, ponieważ dają one możliwość uczenia się poprzez prawdziwe doświadczenia, poznawania inspirujących osób z różnych środowisk, odkrywania nowych kultur oraz lepszego zrozumienia siebie i innych z zupełnie innej perspektywy.
Anna, 25 lat, The Algorithm of Love, Litwa, Čiūrai
Jestem ogromnie wdzięczna za możliwość wzięcia udziału w tak cudownym projekcie.
„The Algorithm of Love” zachwycił mnie już w momencie, kiedy zobaczyłam grafikę w infopacku, i od razu czułam, że to będzie miejsce dla mnie. Nie pomyliłam się. Gdy tylko przyjechałyśmy do Pas Rapolą, poczułam, że mogłabym zamieszkać w tym cudownym lesie na zawsze.
Poznałam masę niesamowitych ludzi, wspólnie odkrywaliśmy litewską kulturę, która została nam przepięknie zaprezentowana. Chłonęłam nową wiedzę podczas wykładów, a także doświadczałam otaczającego świata wszystkimi zmysłami poprzez m.in. kąpiel w rzece, medytacje, śpiew, taniec, arteterapię i muzykę.
Nie jestem w stanie wybrać jednego wspomnienia, którym chciałabym się podzielić, ponieważ cały ten projekt był procesem. Do Polski wróciłam odmieniona. Czuję, że coś we mnie się zmieniło — odnalazłam spokój, połączenie ze sobą i z naturą, a także zaczęłam naprawiać relacje z bliskimi. Wciąż analizuję swoje przemyślenia i emocje, wracam myślami do projektu, zastanawiam się nad tym, czego doświadczyłam i układam swoje życie na nowo; bogatsza o nową wiedzę i wrażliwość.
Doświadczenia zdobyte podczas tego projektu mają dla mnie wymiar duchowy, a tego, co wewnętrznie przeżyłam, nie jestem w stanie opisać słowami. Mogę tylko być wdzięczna tym wszystkim ludziom, których spotkałam; dziękuję im za dzielenie się wiedzą i doświadczeniami, a także — niekiedy — trudnymi emocjami. Jestem również ogromnie wdzięczna organizatorom za zaopiekowanie się nami w trakcie projektu, dbanie o atmosferę i budowanie bezpiecznej przestrzeni do przeżywania siebie.
Na nowo obudziła się we mnie iskra i miłość, którymi chętnie się podzielę, inspirując innych do sięgania po takie doświadczenia, jakie dał mi „The Algorithm of Love”.
Paulina, The Algorithm of love, Litwa, Pas Rapola
Projekt „The Algorithm of Love” był moim pierwszym projektem Erasmus+
Projekt „The Algorithm of Love” był moim pierwszym projektem Erasmus+ i już wiem, że na pewno nie będzie ostatnim. Czas w litewskim ośrodku Pas Rapolą pośrodku niczego był transformującym doświadczeniem, które na długo pozostanie w mojej pamięci. Spędzony tam czas połączył holistyczne podejście do relacji, psychologiczną wiedzę oraz bliskość z naturą.
Otoczenie lasu, łąk i rzeki stworzyło idealne warunki do zatrzymania się. Spacerowanie boso i odłożenie telefonu na kilka dni pozwoliły na naturalne zwolnienie tempa i zanurzenie się we własnych przemyśleniach. Środowisko sprzyjało nie tylko wyciszeniu, ale przede wszystkim byciu “tu i teraz” oraz budowaniu głębokich relacji z niezwykłymi ludźmi z różnych krajów. Program projektu daleko wykraczał poza tradycyjne wykłady. Warsztaty opierały się m.in. na pracy z ciałem, oddechem, głosem. Mieliśmy okazję zgłębić języki miłości, zdrowie hormonalne, mechanizmy ludzkich emocji i nie tylko. Terenowe wyzwania, takie jak prowadzenie drugiej osoby przez las uczyły zaufania i pokazywały, że najwięcej można odkryć poprzez autentyczne przeżycie, a nie samą teorię. Zaś ogniska nad wodą i długie wieczorne rozmowy pozwalały na pogłębianie tych więzi.
Organizatorzy zadbali także o bogaty kontekst kulturowy, dzięki czemu mogliśmy poznać Litwę od podszewki. W programie znalazły się tradycyjne tańce, śpiewanie starych pieśni, a nawet udział w tradycyjnym litewskim weselu. Doświadczenia te nie tylko urzekły swoją autentycznością, ale też zainspirowały do powrotu do własnych, rodzimych korzeni. Do Polski wróciłam na pewno bogatsza o nowe perspektywy, wrażliwość i spokój, ale też wiele cudownych międzykulturowych relacji. Projekt udowodnił, że najważniejszą relacją, o którą trzeba dbać, jest ta z samą sobą. To była piękna przestrzeń do przepracowania emocji, które wciąż pracują we mnie nawet po powrocie do codzienności.
Patrycja, 24 lata, The Algorithm of Love, Litwa, Čiūrai
