Dotyka nas w korku, pod prysznicem, w trakcie pracy i kolacji rodzinnej. Siła, która sprawia, że mimowolnie sięgamy do kieszeni i bezrefleksyjnie wpisujemy wzór i scrollujemy,  czekając na powiadomienie – zalew dopaminy dla mózgu. Odkładamy, zerkamy ponownie w obawie, że przez te kilka minut coś się zmieniło, wydarzyło, a inna część uciekła bezpowrotnie. Brzmi jak horror i nim jest, a co gorsza, żyje z nim większość z nas. FOMO, czyli fear of missing out.

FOMO, a więc strach przed przegapieniem czegoś, wiąże się z obawą, że właśnie coś ważnego, satysfakcjonującego lub ciekawego mija bezpowrotnie, odbierając nam możliwość uczestnictwa i fundując wykluczenie ze społeczności. Najczęściej manifestuje się rozdrażnieniem, niemożnością skupienia uwagi, a czasem ze zmęczeniem i kłopotami w podejmowaniu decyzji, spadkiem produktywności. 

Badaczki z Carleton University i Simon Fraser University sprawdziły, jak FOMO odbija się na studentach. Wyniki były jednoznaczne –  że częstsze doświadczenia FOMO wiązało się z nasileniem zmęczenia, stresu, negatywnych objawów fizycznych, mniejszą ilością snu i znacznie obniżonym nastrojem.   

FOMO, choć słusznie kojarzony najczęściej ze światem wirtualnym, może rozciągać się także na inne płaszczyzny życia społecznego, towarzyskiego, związanego ze środowiskiem zawodowym. I indukuje presję społeczną – na idealną pracę, relację, dom, rodzinę.

Jak pokonać FOMO?